W związku z rozpoczęciem sezonu jesienno-zimowego i migracjami dzikich ptaków będących naturalnym rezerwuarem i wektorem wirusów grypy ptaków oraz ze wzrostem ryzyka wniknięcia zakażenia do zakładów drobiu oraz miejsc utrzymywania ptactwa w niewoli na potrzeby własne, Powiatowy Lekarz Weterynarii w Wieluniu przypomina o obowiązku przestrzegania wymagań określonych w obowiązujących przepisach prawa. Należy podkreślić, że działania prewencyjne mają na celu przeciwdziałanie wystąpieniu zakażenia i służą ochronie sektora drobiarskiego oraz utrzymaniu statusu Polski jako kraju wolnego od tej choroby.

Wysoce zjadliwa grypa ptaków (HPAI) to choroba o gwałtownym przebiegu, atakująca zarówno ptaki dzikie (np. łabędzie, dzikie kaczki i gęsi, myszołowy) jak i stada drobiu, które w takim przypadku podlegają obowiązkowej likwidacji, co wywołuje ogromne straty dla hodowców oraz budżetu państwa.

W bieżącym roku, do chwili obecnej, zanotowaliśmy w Polsce 143 ogniska tej choroby w gospodarstwach utrzymujących ogółem 9 721 026 sztuk drobiu. W roku 2025 odnotowano 128 ognisk HPAI – zlikwidowano 10 265 202 sztuk drobiu.

Wśród dominujących objawów chorobowych należy wymienić: utratę apetytu, biegunkę, duszności, obrzęk zatok, zmniejszoną produkcja jaj, zmniejszenie pragnienia, paraliż nóg i skrzydeł, wybroczyny, drgawki, skręt szyi. Hodowcy drobiu, którzy zauważą w swoich stadach podobne objawy powinni natychmiast zgłosić się do lekarza weterynarii.

Aby skutecznie przeciwdziałać pojawieniu się choroby hodowcy są zobowiązani stale zachowywać szczególną ostrożność, wnikliwie obserwować ptaki i stosować odpowiednie środki bioasekuracji minimalizujące ryzyko przeniesienia wirusa grypy ptaków do gospodarstwa, a zwłaszcza:
1) utrzymywanie drobiu oraz obsługi stada w sposób ograniczający kontakt z dzikim ptactwem, w tym szczególnie: wymogi utrzymywania drobiu w sposób wykluczający dostęp do zbiorników wodnych, do których mają dostęp dzikie ptaki, przechowywania paszy i ściółki w sposób, który zabezpiecza przed kontaktem z dzikimi ptakami i ich odchodami, gryzoniami, zwierzętami domowymi i dzikimi, zakaz pojenia drobiu i ptaków żyjących w niewoli wodą ze zbiorników, w tym z wód powierzchniowych, do których mają dostęp dzikie ptaki,
2) zabezpieczenia wjazdów i wejść w zakładach drobiu w maty dezynfekcyjne, niecki dezynfekcyjne lub zastosowanie innych rozwiązań technicznych pozwalających na oczyszczenie i odkażenie obuwia przed wejściami do budynków, w których jest utrzymywany drób oraz środków transportu wjeżdżających do takiego zakładu,
3) przestrzeganie higieny osobistej personelu mającego kontakt z ptakami, w szczególności mycie i odkażanie rąk, stosowanie odzieży i obuwia ochronnego, oczyszczanie i odkażanie obuwia, oczyszczanie i odkażanie stosowanych sprzętów i narzędzi,
4) prowadzenia dokumentacji i rejestrów,
5) opracowania i wdrożenia planu bioasekuracji w zakładach, których dotyczy ten wymóg.

Istotnym elementem walki z tą chorobą jest możliwość wczesnej identyfikacji zagrożenia poprzez monitoring padłych dzikich ptaków w celu potwierdzenia lub wykluczenia obecności wirusa w środowisku.

W związku z powyższym konieczne jest zintensyfikowanie monitoringu biernego u dzikich ptaków, skoncentrowanego na grupach ryzyka – głównie gęsi, łabędzie, kaczki, ptaki drapieżne.

W przypadku znalezienia padłego dzikiego ptaka należy bezzwłocznie powiadomić Powiatowego Lekarza Weterynarii w Wieluniu, Urząd Gminy bądź lekarza weterynarii wolnej praktyki o tym fakcie, jednocześnie bezwzględnie przestrzegać zasady pozostawienia zwłok w miejscu ich odnalezienia.

Powiatowy Lekarz Weterynarii w Wieluniu
dr n. wet. Grzegorz Łuczak

Źródło: Powiatowy Inspektorat Weterynarii w Wieluniu.